У тутэйшай культуры таксама не абышлося без “з мёртвых паўстання”. Дык хто ў нас “паўставаў з мёртвых”? (Спойлер: вупыры, змяі-праціўнікі Грымотніка ды хіба кароль Вітаўт).

Мусім ведаць глыбінныя адсылкі — калі такія ёсць — нават да зусім прафанных вобразаў культуры.

Прыгадваем тэкст “Беларусь: паміж Поўднем і Поўначчу. Падставовыя складнікі аўтэнтычнага мэтапалітычнага дыскурсу”.

Пра адзін тып зусім кароткіх тутэйшых прозвішчаў, якія часам звязваюць з фаунай, але найчасцей зусім абмінаюць увагай.

Як выглядалі твары нашых тутэйшых продкаў паводле апошніх візуальных рэканструкцый антраполагаў.

90 старонак са “свайксцкімі” тэкстамі: лёгка спампаваць, лёгка (пры жаданні) раздрукаваць.

Вылучаем “паганскія” этычныя каштоўнасці, выкарыстоўваем іх як крытэрыі для ацэнкі шэрагу буйных сучасных з’яваў.

Што паказала прастора Павочча, калі там гэтай восенню былі наведаныя рэчкі са старабалцкімі назвамі Нальша, Курша, Села.

Паказаны на выставе ў Гомелі старажытны пярсцёнак вымагае шырэйшага рэгіянальнага кантэксту.

Якія назвы жывёлаў зусім рэальна выкарыстоўвалі старажытныя балты на ўсходзе?